30.

وقتی یه آدم میرسه به دو راهی های زندگیش، توی تنگنا قرار میگیره، یه جاییه که داره دست و پا میزنه ، شما هیچ وظیفه ای ندارید حتما به اون آدم کمک کنید و اگه دوست دارید چیزای دیگه ای رو برای خودتون در اولویت قرار بدید کاملا مختارید و کسی هم نمیتونه توقع داشته باشه ازتون. ولی وقتی اون آدم با درک و عقل و اطلاعات و منابع خودش توی اون برهه تصمیم گرفت، تصمیمی که شاید اشتباه باشه و باعث بشه با سر بیاد زمین، بعدا از ناکجا آباد پیداتون نشه و نوش دارو بعد مرگ سهراب نباشید که چرا فلان کار رو کردیو بهمان کار رو نکردی. آدم وقتی به ته راه میرسه اول راه براش روشنِ روشن میشه. پس اگه قرار نیست اول راه کنار کسی باشید آخرشم سر نرسید و از چیزایی که حالا داره به واضح ترین شکل ممکن میبینه نصیحت نبافید.